Lotta, kan je echt helemaal
genezen van anorexia?

“Maar ben je dan echt helemaal genezen?” Dit is vaak de eerste vraag die mensen stellen als ze horen dat ik jarenlang last had van de eetstoornis anorexia nervosa. Het korte antwoord op deze vraag is “Jazeker!”. Het uitgebreide antwoord ligt iets genuanceerder.

Een stevig fundament

Toen een paar weken geleden mijn relatie uitging, kwam ik even in heftiger vaarwater terecht. Ik had het al aan zien komen en dat was dan ook wat ik tegen mijn vrienden zei als ze vroegen of het wel ging. Het ging allemaal wel prima. Dacht ik. “Maar hoe voel je je dan?”, “Leeg. Een beetje ‘bleh’.”, was mijn antwoord. Toen ik een hele dag met een vriendin series had zitten kijken en ik eigenlijk alleen een bak (vegan) ijs en een kop koffie op had die dag, gingen bij haar de alarmbellen wel af. Ze confronteerde mij hiermee en ik schrok me kapot. Zelf had ik weinig door, ik had ‘gewoon’ niet zoveel trek.

In de dagen erna praatte ik erover met mijn moeder en met een paar goede vriendinnen. Zo kwam ik al snel tot de kern van het probleem: door slecht te eten was mijn gevoel vlak/leeg. Op die manier voelde ik niet hoe gekwetst ik mij eigenlijk voelde, ook al zag ik de break-up al van heinde en verre aankomen. Na mijn laatste intensieve behandeling voor anorexia, had ik in dit soort situaties juist last van eetbuien, een nogal ‘duidelijk’ signaal. Het niet-eten echter, sluipt erin en is minder makkelijk te signaleren. Zeker als het al jaren geleden is dat je hiermee te maken heb gehad.

Door het stevige fundament dat ik door de jaren heen heb opgebouwd met intensieve therapieën, maar vooral ook met levenservaring, ben ik niet teruggevallen in het ‘oude vertrouwde anorexia’, maar ik realiseerde me wel hoe dun dat lijntje kan zijn en dat het heel anders had kunnen lopen als ik níét dat stevige fundament had. Maar waar bestaat dat fundament dan uit?

Een goed sociaal netwerk

Ik ben van mening dat de grootste verandering binnenin jezelf plaatsvindt. Je kan dus niet verwachten dan je sociale netwerk ‘alles’ is. Als je de verantwoordelijkheid voor je eigen gezondheid bij anderen neerlegt, dan kom je al snel in een slachtofferpositie terecht. Dit terwijl jij zelf degene bent die aan het roer van jouw leven zou moeten staan. Toch had ik het in deze situatie even nodig dat een vriendin mij wees op mijn verstoorde eetgedrag, omdat ik het zelf niet doorhad. Daarnaast helpen goede vrienden en familie mij tot de kern te komen door te praten over de dingen die er echt toe doen. Ook voel ik me zelden eenzaam omdat ik weet dat ik een stel hele lieve mensen om mij heen heb die er voor me zijn als het moet en die mij accepteren voor wie ik ben.

Ik ben tevreden met mijn lichaam

Stel, ik was in dezelfde situatie niet tevreden geweest met mijn lichaam en het zou me stiekem wel goed uitkomen om een paar kilo’s kwijt te raken, dan had precies dezelfde situatie misschien wél een terugval in anorexia veroorzaakt. Tevreden zijn met mijn lichaam betekent niet dat ik mijn lichaam perfect vind, maar ik vind wel dat ik als persoon goed ben zoals ik ben. Een strak lichaam willen hebben gaat daarom niet meer ten koste van alles. Mijn uiterlijk is minder belangrijk geworden voor me, wat overigens niet betekent dat ik niet goed voor mijn lichaam zorg. Gezond eten, regelmatig bewegen en voldoende slapen zie ik als iets dat voortvloeit uit liefdevol zijn voor mijzelf en mijn lichaam.

genezen van anorexia

Ik durf mijn emoties onder ogen te komen

Het onder ogen komen van mijn emoties is echt een langdurig proces geweest. Dit heb ik in de eerste jaren na mijn laatste intensieve eetstoornisbehandeling met vallen en opstaan geleerd. Ook al schoot ik een paar weken geleden even terug in ‘oud’ gedrag, ik kom vele malen liever mijn emoties onder ogen dan dat ik een terugval riskeer door schijnveiligheid te zoeken in het niet-eten/controle grijpen over eten.

Door de jaren heen heb ik keer op keer weer ervaren hoe helend het werkt om je emoties er gewoon te laten zijn. Emoties komen en gaan, in golfbewegingen. De angst dat ik me permanent slecht blijf voelen? Die heb ik niet meer, want ik weet inmiddels dat dit niet zal gebeuren. Het ergste dat er kan gebeuren is dat ik me een periode even heel rot voel, maar ook dat gevoel zal weer weggaan. Emoties zorgen er ook voor dat je dingen een plekje kunt geven en vervolgens weer verder kan gaan met je leven.

Ik heb teveel om voor te leven

Dit is by far het allerbelangrijkste punt in mijn bescherming tegen een terugval in anorexia. Mijn leven is verre van perfect, maar ik heb wel heel veel om voor te leven. Mensen om mij heen hebben die van mij houden is hier één van, maar ik denk dat het hebben van een visie en doelen in het leven hier ook een grote rol in speelt. Ik heb richting gegeven aan mijn leven en met een terugval zou ik dat allemaal weer overboord gooien. Dat laat ik dus echt niet gebeuren!

Er is zoveel waar ik voor wil gaan in het leven!

Ik denk dat de kans op een terugval een stuk groter was geweest als ik geen richting had gegeven aan mijn leven. Het stukje identiteitsontwikkeling is zó belangrijk bij het herstel van een eetstoornis. Wie ben jij als persoon? Wat zijn jouw normen en waarden? En, de allerbelangrijkste, wat wil jij uit het leven halen? Waar wil jij voor staan? En waar zie jij jezelf staan over 10 jaar? Als je dit helder hebt voor jezelf, ben jij als persoon veel weerbaarder tegen een terugval. Ikzelf heb dat in ieder geval wel zo ervaren.

Structuur en altijd alert blijven

Het afgelopen jaar ben ik veel bezig geweest met intuïtief eten, oftewel ‘op gevoel eten’. Nog steeds denk ik dat dit de manier is. Echter was dit bij deze bijna-terugval mijn excuus om niet te eten, want ik voelde toch geen honger? Ik denk daarom dat het voor ieder persoon met een eetstoornisverleden belangrijk is om op gevoel eten toe te passen, maar dan wel binnen de structuur van drie maaltijden per dag. Toen ik deze mini-terugval gesignaleerd had en bewust weer drie maaltijden per dag ging eten, kreeg ik namelijk ook weer veel meer trek op ‘gezette tijden’. Je lichaam kan aan veel wennen, óók aan het overslaan van eetmomenten en te weinig eten.

Wat ik geleerd heb van deze mini-terugval? Wees altijd alert.

Ook na 7 jaar zonder anorexia kan oud gedrag zo weer de kop opsteken. Dit gebeurt natuurlijk niet zomaar, hier gaat iets aan vooraf. Wanneer jij je in een lastige periode bevindt of net iets heftigs hebt meegemaakt, zorg dan extra goed voor jezelf en wees extra alert op verstoord eetgedrag. Schakel familie en vrienden in als dat moet, maar voorkom ten alle tijde dat je weer verstrikt raakt in het leed dat eetstoornis heet.

En het antwoord op de vraag? Ja, ik ben echt voor de volle 100% genezen. Toch blijft eten een zwakke plek en zal ik hier altijd alert op moeten blijven. Maar hé, iedereen heeft wel een zwakke plek.

Veel liefs,

Lotta

Geplaatst door Healthy Life LAB

6 Reacties aan “Lotta, kan je echt helemaal genezen van anorexia?”

  1. Sanne

    Hi lieve Lotta,
    mooi artikel.. ik vind het zo erg van je van je relatie, wat moet dat moeilijk zijn.. ik kan me voorstellen dat het er een onopgemerkt gebeurt, het minder eten, en wow, wat moet dat dan schrikken zijn als een vriendin het opmerkt! Ik vind het zo ontzettend knap dat je gelijk actie onderneemt en je bewust bent van jezelf. Je bent zo’n sterk persoon, dat is echt bewonderenswaardig. Heel veel sterkte met je break-up en heel veel liefs!

    Beantwoorden
    • Healthy Life LAB

      Hi lieve Sanne,

      Bedankt voor je lieve reactie! Het was een vervelende periode, maar soms moeten dingen gebeuren zoals ze gebeuren om uiteindelijk lessen eruit te leren die je voor de rest van je leven meeneemt. Life isn’t so bad after all 😉

      Veel liefs!
      Lotta

      Beantwoorden
  2. Bert

    Hoi Lotta,

    In Fryslân hebben ze hier een mooi gezegde voor: op oud ijs vriest het licht.
    Het wil zeggen: oude kwalen komen snel terug.
    Ik denk, dat dit een soort reflex is van je lichaam/geest. In zulke situaties worden oude paden betreden. Ook al zijn het doodlopende paden, ze zijn toch “veilig”, want vertrouwd.
    Je hebt dit keurig opgepakt.
    Ik ben trots op je!!!

    Bert

    Beantwoorden
  3. Ada

    Ha Lotta,
    mooie stukken heb je geplaatst de laatste tijd.
    Er is veel moois gebeurd.
    Fijn dat er al veel reacties zijn ook op Sociallifelab.
    Schrijven en fotograferen over wat je inspireert gaat je goed af.
    Veel succes!
    Liefs van Ada

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste posts

@HealthyLifeLab